Duurzaamheidscertificeringen in de textielsector: alles wat u moet weten

Het vermogen om de milieubelasting te verminderen is een van de criteria geworden om de kwaliteit van een kledingstuk te beoordelen. Laten we eens kijken naar de belangrijkste duurzaamheidscertificeringen in de textielindustrie en wat ze precies certificeren.

Wat zijn duurzaamheidscertificeringen?

Een duurzaamheidscertificaat is een certificaat, meestal afgegeven door onafhankelijke verenigingen of organisaties, dat garandeert dat een proces voldoet aan bepaalde criteria met betrekking tot het verminderen van de milieubelasting.

Er bestaan ​​verschillende soorten certificeringen, die een breed scala aan gevallen bestrijken.

Ze zijn met name belangrijk in de textielindustrie , die bekendstaat om een ​​van de grootste ecologische voetafdrukken in de toeleveringsketen. Het is dan ook geen toeval dat steeds meer bedrijven het voorbeeld van Stanley Stella volgen. Dit merk, zich bewust van zijn rol binnen de kledingindustrie, heeft besloten om het minimaliseren van zijn milieu-impact tot een kenmerkend aspect van zijn merk te maken.

Certificeringen kunnen duurzaamheid aantonen:

• Van de gebruikte grondstoffen
• De processen die tijdens de productie worden gebruikt , zoals het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en een correcte afvalverwerking, dragen hieraan bij.
• Distributie , dat wil zeggen het verpakken en transporteren van textielproducten over meerdere continenten.

Of al deze gebieden samen. Laten we eens kijken welke de belangrijkste organisaties zijn en welke certificeringen zij uitgeven.

Organische inhoudsnorm (OCS)

De OCS is een certificering ontwikkeld door Textile Exchange , een van de belangrijkste internationale non-profitorganisaties die zich inzet voor het bevorderen van nieuwe duurzaamheidsnormen binnen de textielindustrie.

Deze certificering wordt niet rechtstreeks door de organisatie zelf afgegeven, maar door derde partijen, zogenaamde certificeringsinstanties. Het OCS-certificaat dient voornamelijk om de biologische oorsprong van de gebruikte grondstof te certificeren. Hoewel het van toepassing kan zijn op elk type vezel, wordt het doorgaans gebruikt om katoen te certificeren.

Afhankelijk van het percentage organische vezels in de stof, kan een OCS-certificering 100%, 95% of een percentage tussen de 5% en 95% organische vezels garanderen.

Wereldwijde standaard voor biologisch textiel (GOTS)

De Global Organic Textile Standard wordt algemeen erkend als de belangrijkste internationale certificering . Het belang ervan ligt in het feit dat de controles en inspecties die nodig zijn om deze certificering te behalen, niet slechts één aspect betreffen, maar de gehele productieketen , van de inkoop van grondstoffen tot de verpakking van het eindproduct.

De certificering heeft tot doel de milieu-impact in de gehele toeleveringsketen aan te tonen. De organisatie geeft twee verschillende soorten certificaten uit:

• De zogenaamde Scope-certificaten : deze certificeren de conformiteit van de productie met de criteria die door de organisatie zijn vastgesteld.
• Transactiecertificaten: deze bevestigen dat specifieke pakketten die worden vervoerd producten bevatten die voldoen aan de certificeringseisen. Dit creëert een "keten van naleving", omdat de bedrijven die het pakket kopen vervolgens een aanvraag kunnen indienen om in aanmerking te komen voor certificering. Dit komt doordat ze producten gebruiken die al bij de bron gecertificeerd zijn.

Wereldwijde recyclingstandaard (GRS)

De GRS is een internationale standaard (die ook wordt gepromoot door de Textile Exchange) die tot doel heeft een minimale hoeveelheid gerecyclede vezels in de stof te garanderen.

Een kledingstuk met dit certificaat bevat doorgaans tussen de 20 en 100% gerecyclede vezels (katoen, wol, polyester of leer). Hoewel het GRS-certificaat veelvuldig in de textielindustrie wordt gebruikt, is het in principe ook geldig voor veel andere materialen die gerecycled materiaal bevatten.

In 2019 konden bijna 7.000 bedrijven wereldwijd bogen op deze certificering.

OECO-TEX-certificeringen

OECO-TEX-certificeringen behoren tot de meest gebruikte in de textielindustrie. Er zijn verschillende klassen, afhankelijk van het type product dat u wilt certificeren.

Er bestaat bijvoorbeeld een specifieke subcategorie van deze certificering, genaamd Leather Standard, gericht op de controle van stoffen gemaakt van dierenhuiden . Of de OECO-TEX STeP-variant, die tot doel heeft om duurzaamheid op meerdere niveaus te monitoren , van het correcte gebruik van chemicaliën tot milieuprestaties en sociale verantwoordelijkheid.

De bekendste certificering is echter de OEKO-TEX Standard 100 , die van groot belang is voor de gezondheid van de consument. Deze certificering garandeert dat geen enkel onderdeel van een kledingstuk, of het nu een textielvezel, een rits of een knoop is, stoffen bevat die giftig of schadelijk zijn voor mens en milieu.

Andere soorten certificeringen of initiatieven

Daarnaast zijn er certificeringen die niet worden uitgegeven door gespecialiseerde instanties, maar door verenigingen die wellicht actief zijn in andere vakgebieden.

PETA , de bekende Amerikaanse dierenrechtenorganisatie, kan bijvoorbeeld certificaten afgeven die bevestigen dat een bedrijf 100% veganistisch is . En dus niet alleen het milieu, maar ook de dieren met het grootste respect behandelt.

Het is ook de moeite waard om de aanwezigheid van initiatieven te vermelden die niet gericht zijn op certificering, maar op het verminderen van de milieubelasting van de textielindustrie. Een voorbeeld hiervan is het Better Cotton Initiative , een praktijkgericht programma dat tot doel heeft diverse belanghebbenden in de textieltoeleveringsketen voor te lichten en bewust te maken . Hierbij horen ook de boeren zelf, die de beste irrigatietechnieken leren om water te besparen.

Conclusie: Zijn duurzaamheidscertificeringen voor textiel betrouwbaar?

Het is een terechte vraag. Zeker in een tijd waarin er veel berichten zijn over greenwashing, oftewel de strategie waarbij een bedrijf zich voordoet als milieuvriendelijk om consumenten te winnen, terwijl er in werkelijkheid geen beleid is om de milieu-impact te minimaliseren. Een soort façade van milieubewustzijn, zoals het vaak wordt genoemd.

Het is daarom belangrijk te benadrukken dat het afgeven van deze certificeringen een strikt gecontroleerd proces is. Het is geen toeval dat er vrijwel altijd gebruik wordt gemaakt van externe certificeringsinstanties om te controleren of de bedrijfspraktijken voldoen aan de criteria die door internationale organisaties zijn vastgesteld, waardoor elke verdenking van vermeende afspraken wordt weggenomen.

Bovendien moet er een onderscheid worden gemaakt tussen het verkrijgen van een certificaat en het behoud ervan op lange termijn . Eenmaal gecertificeerd, moeten bedrijven vaak periodieke audits ondergaan (meestal jaarlijks) om de geldigheid van het certificaat te verlengen.